Kaburgisan

What a terrible lover for me you’ll be, I thought. 

For you do not think of love like

Strolls at the park, carving names on trees 

Or stargazing.

 

You offer your love not to people like me

But to those with tattered clothes and unruly hair.

You would want to hold hands with rough and dirty palms.

With them, you never hesitate to share. 

 

You spend your free time reading Lenin

And you speak of him like  he’s meant for everyday conversations. 

You express your love by shouting, “Makibaka!”

Under the scorching heat and with your sweat already dripping.

 

What a terrible lover for me you’ll be, I thought.

For I maybe will not experience going to fancy restaurants,

Or be given pretty dresses or be

Pampered the way I already am.

 

What a terrible lover for me you’ll be, I thought.

And then I became afraid

Not of what you are not capable of giving me.

But because then I knew, 

That your selfless fight for the poor and oppressed

Makes me fall deeper for you. 

 

Advertisements

15 thoughts on “Kaburgisan

  1. This poem is cute. Who is this? I don’t know anyone in your school with this attributes. Honestly, I don’t think anyone from the present crop of student activists there have reached that level of love for “those with tattered clothes and unruly hair” yet.

    Unfortunately, there has been no massive leap to the real world outside of rhetorical statements and book-knowledge yet. From what I can recall, there are too few integrations by students there to rural or urban poor communities in recent years.

    In fact, your coming to the Tumandok with your friends is one of the few breakthroughs amidst the generalized lack. Or did I miss anything?

    The only advice I can give for now is delve deeper. Never idealize. Never romanticize. See through the surface appearances. Grasp the totality.

    P.S. You know one of my aunts has a poem like this from the 70s written in taglish. Will share it with you guys next time. STR!

    1. Secret, kung sin-o, Kuya. 😛 Haha. Sige, I will take notice of your advice. Thank you. And I would want to read your aunt’s poem next time, too. Advance thank you na dayon, Kuya.:)

      1. Ang Pangarap Kong Kasama sa Buhay
        Anonymous

        Simple lamang ang pangarap kong
        Kasama sa buhay
        Nagsusuri at alam ang tayo sa
        ‘Ting lipunan
        Hindi siya ang nagtatanong na
        “Pare, you joined the boycott ba?”
        Bagkus ang maririnig sa kanya’y
        “Sumama na kayo!
        Huwag matakot, makibaka!”
        Lalong hindi simpleng makikisunod
        Sa pila o umuupo kaya sa isang
        Sulok kapag nagtatalakayan
        Kundi nagkokordon at nag-aagitate pa

      2. Hindi ko inaambisyong nakatapos siya
        O kumukuha kaya ng kursong ubod
        Ng mahal
        Tulad ng medicine, law, engineering o
        Economics pa
        (Kung sabagay lahat naman ng kurso
        Ngayo’y mahal)
        Pagkat natitiyak kong mas matalino
        At siyentipiko siya
        Kung karanasang napulot sa masa
        Ang humutok sa isipian, kilos at
        Katauhan

      3. Ayos lang kung lagi siyang naka t-shirt,
        Maong na namumuti na ang puwitan
        Sa alikabok, tastas na ang laylayan
        Sa kagasgasan at rubber shows na
        Warat na
        Batid kong sa pamasahe’t pagkain
        Lamang ay kapos na ang pera niya
        Isa pa, hindi naman siya burgis
        At maporma para mapansin ng iba
        Nauunawaan ko kung marami man
        Siyang tighiyawat
        Talis kong ito’y bunga ng pagpupuyat
        O di pagtulog kaya sa maraming gabi
        At pagsasagasa sa alikabok
        Na para rin sa totoong kagalingan
        Ng nakararami

      4. Ayaw kong kanyang
        Nireregaluhan
        Pa-chocolate-chocolate, pa-roses-roses o
        Pa-perfume-perfume
        Na tila ba bibibili o sinisiguro ang
        Aking pagmamahal
        Lalong hindi ang dalawa, tatlo o higit
        Pa kami sa kanyang buhay
        Na tila ba pinagpipilian kung sino ang
        Mas kapaki-pakinabang
        (Highest-bidding ‘ika nga)
        Lalong hindi ako titingan bilang bagay
        Na pangseks lamang
        Mabubuko ko lamang na burges ang
        Kanyang pag-ibig
        Relasyong mababaw at walang
        Malalimang batayan
        Relasyong mapagsamantala
        Ang nais niyang pagyamanin
        Na ipinamamayani ng bulok na kultura
        Ng mga imperyalista

      5. Ayaw ko rin naman ng dominante at
        Di kumikilala ng karapatan
        Na laging siya ang superior, na laging
        Ako ang mababa
        Hindi ko matatagalan ang ako’y
        Sunud-sunuran na lamabg at aa
        Tuwina’y palasuko, sa tuwina’y
        Pasibo na lamang
        Pyudal siya kung gayon at relasyong
        Mapang-api ang nais pagyamanin
        Ngunit nagkakamali siya, pagkat bukas
        Kasama itong babaklasin

      6. Ang pangarap kong kasama’y tapat at
        Bukas sa akin
        Kinikilala ang pantay naming
        Karapatan, pinupuna ang aking
        Kakulangan at kamalian
        Iginagalang ang aking kahinaan at
        Lalong pinagyayaman ang aking
        Kalakasan
        Hindi mapagsamantala na tulad ng
        Mga kapitalista
        Na kung saan makikinabang at tutubo
        Ng dobelng kita’y doon siya

      7. Mag-iistol kami sa kanayunan, mga
        Pabrika at maralitang lunsod
        Ang sine nami’y ang pang-araw-araw
        Na buhay ng mga manggagawa,
        Magsasaka at maralita sa lunsod
        Nasa konteksto amg kanyang
        Pagka-“sweet” at “loving”
        Ang pagmamahal niya’y naipapakita
        Sa walang sawang pagpapaalala at
        Paggabay, pagpapataas ng moral,
        Pagpupuna kung kinakailangan,
        Pagiging tapat at bukas

      8. Ang regalo niya sa aki’y
        Di tsokolate o rosas
        Kundi komitment at sinseridad sa
        Prinsipyo ng aming relasyon
        Disiplina at inisyatiba ang taglay
        Niyang sandata
        Sa anumang larangan na aming
        Susuungin

      9. Hindi siya ang gentleman na
        Nagbubukas ng pinto ng kotse
        Para sa kanyang syota, na laging
        Nasa danger side ng daan, hinahawakan
        Ang siko ng nobya pagtawid ng daan,
        Na naglalagay ng yelo sa baso,
        O nag-aabot kaya ng isang
        Putol na pizza dito
        Naroroon ang pag-aalala ngunit hindu
        Siya ang tipo na nambabaog
        Sa kakayanan ng kasama

      10. Maiintindihan kung di man kami
        Magkita sa tuwina
        Ngunit di dahil may iba siyang
        Sinusundo, inihahatid, o dinadalaw
        Pagkat alam king napakarami niyang
        Pinagkakaabalahan
        Gawaing sa kanya’y ipinagkatiwala ng
        Masa

      11. Hindi siya ang swapang na puro sarili
        Ang iniisip
        Hanggang dumating ang sandaling
        Nanunubok, nanggagambala at
        Nagpipigil sa aking mga gawain

        Nais kong makita niya ang ugnayan
        Ng mga bagay
        Hindi iyong nag-iisip agad na palagi
        Ko siyang maiintindihan
        Pagkat alan niyang magkaisa kami
        Ng prinsipyo
        Dapat niyang alakahanin na kami’y
        Nahubog at nakapaloob pa rin
        Sa bulok na sistemang nais buwagin
        Kung kaya magsisikap pa rin siyang
        Magkakakilala kami at magkatulungan
        Ng husto

        Ang nais kong kasama sa buhay
        Ay tunay na simple lamang
        Nagausuri, kumikilos, at naglilingkod
        Sa bayan

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s